Święto Matki Bożej Królowej Różańca Świętego

 

Obchodzone 7 października wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej zostało ustanowione na pamiątkę zwycięstwa floty chrześcijańskiej nad wojskami tureckimi w bitwie pod Lepanto w Zatoce Korynckiej, która rozegrała się 7 października 1571 roku.

Sułtan turecki Selim II chciał wówczas podbić całą Europę i zaprowadzić w niej religię muzułmańską. Na wieść o zbliżającej się wojnie ówczesny papież – Święty Pius V, dominikanin i wielki czciciel Matki Bożej, rozpoczął żarliwe odmawianie modlitwy różańcowej w intencji powstrzymania inwazji na Stary Kontynent.

Papież był przekonany, że chrześcijańska Europa zawdzięcza ocalenie Matce Bożej i ustanowił 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej, zezwalając na jego obchodzenie w kościołach, w których istniały Bractwa Różańcowe. W podzięce za kolejne zwycięstwo nad Turkami w 1716 roku pod Belgradem, papież Klemens XI rozszerzył święto na cały Kościół. Zaś pod koniec XIX wieku Leon XIII zalecił, by różaniec odmawiać przez cały październik.

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku:

  • w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
  • Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
  • Ofiarowania Pańskiego (2 II),
  • Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
  • Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),
  • Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
  • w święto Królowej Różańca świętego 
  • oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII). 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież